pixel

TOT ALTIJD
Een nieuwe musical,
naar de gelijknamige film

TOT ALTIJD
Een nieuwe musical, naar de gelijknamige film

“Ik kan niet meer vechten voor m’n leven, wel voor m’n dood.”

Mario Verstraete heeft alles om gelukkig voor te zijn, tot de harde diagnose van MS zijn leven in één adem overhoop haalt. Omringd door vrienden en familie probeert Mario alles uit het leven te halen wat erin zit. Wanneer hij echter besluit om te vechten voor zijn recht op waardig sterven, worden Mario’s relaties op de proef gesteld.

TOT ALTIJD vertelt het verhaal van de eerste niet-terminale euthanasiepatiënt in België.

Een verhaal over vriendschap en liefde.
Een verhaal over afscheid van een vriend of geliefde.

CREDITS

Origineel Script

Nic Balthazar (EyeWorks)​

Script/Regie

Manu Jacobs

Muziek

Jérémie Vrielynck

Liedteksten/Script

Timo Descamps

CREDITS

Origineel Script

Nic Balthazar (EyeWorks)​

Script/Regie

Manu Jacobs

Muziek

Jérémie Vrielynck​

Liedteksten/Script

Timo Descamps

CAST

Jo Hens
MARIO VERSTRAETE
Anne Mie Gils
FRANCINE
David Cantens
THOMAS
Line Ellegiers
LYNN
Floris Devooght
SPECK

Manu Jacobs (regisseur):

Met TOT ALTIJD vertellen we niet gewoon een verhaal. We vertellen een stukje gevoelige Belgische geschiedenis. Mario Verstraete heeft een moedige en moeilijke strijd gevoerd voor zichzelf en vele lotgenoten. Hij speelde een belangrijke rol in het doorkomen van de euthanasiewet en het debat dat vandaag nog steeds gevoerd wordt. We zijn dan ook zeer dankbaar dat we zijn verhaal, na de film, een nieuw leven mogen geven. Deze musical zal niemand onberoerd laten en vertelt een verhaal dat ons allemaal aanbelangt.

PRAKTISCH

Deze productie speelt in het Fakkeltheater (Rode Zaal, Hoogstraat 12, 2000 Antwerpen).

Speeldata

  • Donderdag 15 februari 2024 – 20u
  • Vrijdag 16 februari 2024 – 20u
  • Zaterdag 17 februari 2024 – 20u
  • Zondag 18 februari 2024 – 14u
  • Vrijdag 23 februari 2024 – 20u
  • Zaterdag 24 februari 2024 – 20u
  • Zondag 25 februari 2024 – 15u
  • Vrijdag 1 maart 2024 – 20u
  • Zaterdag 2 maart 2024 – 20u
  • Zondag 3 maart 2024 – 15u
  • Vrijdag 8 maart 2024 – 20u
  • Zaterdag 9 maart 2024 – 20u
  • Zondag 10 maart 2024 – 15u

Tickets

Mario Verstraeten

(16 december 1962 – 30 september 2002)

Het intern onderzoek van de gerechtelijke politie inzake de euthanasie van de heer Mario Verstraete werd geklasseerd. Er was een vraag naar onderzoek omwille van de tijdsduur van een maand die niet gerespecteerd zou geweest zijn tussen het in werking treden van de wet op 20 september 2002 en de euthanasie op 30 september…

‘Hier is toch een duidelijk verschil met die heer Stan Kenis’, vroeg dezelfde rechercheur, ‘de heer Verstraete had misschien nog maanden, misschien wel jaren kunnen leven?’ In tegenstelling tot Stan zocht Mario de media op, waar hij – zoals hij het met zijn gitzwarte gevoel voor humor zei – de eerste BSV zou worden: de Bekende Stervende Vlaming. Hoe kon een jonge man zo nuchter en schijnbaar onbewogen praten en schrijven over zijn eigen aftakelingsproces? Filmregisseur Nic Balthazar zat er bij de eeuwwisseling ‘met een mengeling van diep ongemak en onbeholpen medeleven naar te kijken’. Even gedecideerd als luchtig kwam Mario er bij ieder interview op uit dat ‘wanneer de lol eraf was’, men hem dan maar ‘vakkundig uit de handel moest nemen’. Het werd hem door velen kwalijk genomen.
Kan een mens zelf beslissen wanneer het genoeg is en daarvoor de hulp van anderen inroepen? Wanneer stop je met behandelen en ondersteunen, met behandeld worden en zorg krijgen?

Mario wilde het zo snel mogelijk na de stemming van 28 mei en toch heeft hij nog willen/kunnen wachten, eerst tot de publicatiedatum in het staatsblad van 22 juni, nadien tot de inwerkingtreding die binnen de drie maanden moest bepaald worden volgens art.16 van de
euthanasiewet en men tenslotte vastlegde op 20 september. Achteraf beschouwd zijn die 4
maanden ‘extra’ zeer belangrijk geweest voor de onderlinge interactie tussen Mario en zijn ouders, zijn zoon en enkele intimi, die gedurende die periode hem thuis verzorgden, zelfs samenwoonden.

De mediafocus, bijna een obsessie, bleef gedurende die maanden. Hij zou als eerste gebruik maken van die wet. Dat had hij al laten optekenen tijdens een interview in 1999: ‘Het medisch handelen rond het levenseinde heeft een wettelijke basis nodig. Dat kan best door een kaderwetgeving over de patiëntenrechtenwetgeving maar dat is politiek niet haalbaar.
Als actief lid van de socialistische partij en kabinetsmedewerker ken ik het dossier maar al
te goed. Daarom heb ik me specifiek ingezet voor een euthanasiewetgeving waar ik zelf zal van gebruik maken. Als eerste als het moet en als toonbeeld van en voor RWS waar ik sinds
vorig jaar in de raad van bestuur zetel.’

Of hij de ’eerste’ was heeft de euthanasiecommissie nooit willen bevestigen vanwege de ‘anonimiteit’ van de gegevens. Het telefoontje van de voorzitter met de vraag de euthanasiedatum te willen uitstellen omdat de registratiedocumenten nog niet op punt stonden,
zegt voldoende…

Mario was tot zijn dood voorzitter van de Vlaamse filmcommissie. Hij gaf geen advies voor ‘Tot altijd’ maar sprak het wel uit in de film die Nic Balthazar over zijn leven en strijd maakte.

Bron: RWS vzw (kwartaalblad juli 2023)